घर

( परदेशात राहत असलेल्या मुलास आईने सांगितलेली व्यथा ).............

उंच आकाशातल्या पक्ष्या
आता वेगाला आवर
थोड्या  वेळासाठी तरी आता
स्वप्नाना सावर
तुला बोलावते घर तुला बोलावते घर
                         भरारी रे तुझी  मोठी
                          पण नाही चालत रे ही काठी
                            कळ उठते रे पोटी
                         थोड्या वेळासाठी तरी आता भूवरी उतर
तुला बोलावते घर तुला बोलावते घर

    दृष्टी झाली रे क्षीण
    होते  तुझी  आठवन
    स्पर्श होईल पावलांचा
बहरून जाईल आंगन
कुशितही माझ्या येइल मास मुठभर....
तुला बोलावते घर तुला बोलावते घर

                                                                     नको पैसा नको अडका
                                                         बरी रे मीठ भाकर
                                                       घरचा तो राजा परदेशी ...मांडलिक, चाकर
                                                       वसंतातही आता वाटतो शिशिर
                                                     तुला बोलावते घर तुला बोलावते घर
कवी जयदीप भोगले